با پیدایش پدیده ای اینترنت نام و ورودش به ایران بسیاری از پیش شرط ها و توافق های گفته ، نوشته یا ناگفته و نا نوشته در بسیاری از زمینه ها به ویژه ارتباطات در هم شکست . روابط پیچیده ی انسانی در این دنیای مجازی صد چندان بغرنج تر شد و واژه ی ارتباطات معنایی گسترده تر و عمیقتر به خود گرفت .این موجود رسانه ای غول آسا با پیکری تنومند و بالا بلندایی آسمان خراش وار در جوامعی خودکامه و زیر سیطره ی شدید سانسور به ابزاری توامند برای مبارزه با سانسور بدل گشت . و اینترنت ورای رسالت اصلی خویش وسیله ای شد برای گفت و شنود در زمینه هایی که خارج از آن و در دنیای واقعی واقعیت ها مجالی برای بروز و ظهور نداشت ؛ از آن برای گفت وگو  در زمینه ی مسایل سیاسی ، عقیدتی و - در یک کلام شکستن تابو هایی که به زعم عده ای باید دربارشان داد سخن می دادی و از آن سوی خط قرمز ها بیرونشان می کشیدی - استفاده شد

این ماجرا همچون وزیدن نسیمی خنک بر جانهایی با بغض های فروخورده قلم داد شد و با خود موجی از شادی به ارمغان آورد . شادی پس ریزی آن حرفهایی که در درون مانده و آدمیان را دچار عقده های روانی کرده بود